Ferðalag mitt hófst 26. desember og var ferðinni heitið til Skotlands að heimsækja ástkæra foreldra mína ásamt Lóu systur minni, Jóhanni manni hennar og Söru barni þeirra og erfingi minn.

Ég brá á það ráð að leggja mig í fluginu út, þar með missti ég af matnum og þurfti því að fá mér samloku á flugvellinum þegar við vorum lent. Þetta var kjúklingasamloka gerð samkvæmt skoskum hefðum. Heil kjúklingabringa og áður óþekkt sósa ertu og egnuðu á mér bragðlaukana og lyktin sem kom fram á gang frá karlaklósettinu gerðu þessa máltíð áhugaverða. Hver hefði trúað því að það væri hægt að krydda brauðsneið með þungri svitalykt með ögn af kúkalykt.
Eftir þessa áhugaverðu máltíð tók við leigubílaferð á lestarstöð enda lentum við ekki í réttri borg. Leigubílstjórinn ók um eins og það væri engin morgundagur og þurftum við að halda okkur svo fast að áklæðið rifnaði af sætunum, það var bílstjórinn ekki ánægður með.

Við vorum svo heppinn að við vorum í Edinborg á sama tíma og einhver áramótahátíð og fullt um að vera. Tívolí, skrúðgöngur og fólk útum allt. Það var svo mikið af fólki að tveir tvífarar pabba voru á svæðinu. Mamma fór hamförum í gestrisni sinni og það lá við að maður missti áhugan á að skoða borgina slíkt var yfirlætið. Skotar eru samt ekkert rosalegir á áramótunum sjálfum og vorum við eina fólkið sem fór út á götu á miðnætti gamlársdags.

Svo þegar ég kom heim eyddi ég 10 dögum í Rvk City í skólanum og að gera upp baðherbergið og mála íbúðina mína. Það reyndist mjög nauðsynleg aðgerð og Nonni með skottið sem hýsti mig og hjálpaði mér í þessum framkvæmdum sór þess hátíðlegan eið að finna mína fyrri leigjendur og smyrja þau í mannsfitunni og reykingarblettunum sem voru á veggjunum.

Svo þegar ég kom til Akureyrar aftur þann 12. janúar var bærinn ennþá skreyttur og fólk með jólaserírur. Þetta böggar mig ekki, en mér finnst undarlegt að tala um að hlakka til jólanna þegar þau eru 2 1/2 mánuður. Það eru 20% af árinu, tveim vikum minna en sumarið.

Langaði að prófa að vera með bakþanka eins og fréttablaðið væri gaman að segja... en ég var nauðbeygður af skólanum. Gubbaði þar af leiðandi þessu. Ákvað að slá tvær flugur í einu höggi og nota hér verkefni úr skólanum sem færslu. Til gamans má ímynda sér kennarann minn að fara yfir verkefnið, sem óneitanlega tekur allan gljáa af þessu.

Íslenska þjóðin er stolt þjóð sem er að mörgu leyti mjög samstillt. Við erum svo samstillt að það er nánast krúttlegt.

Eurovision er gott dæmi um þetta, en 90% íslendinga horfa á sama sjónvarpsefnið þetta kvöld. Allir eru sammála um að þetta tiltekna sjónvarpsefni sé yfirmáta hallærislegt og í raun svo hrikalega leiðinlegt að eyrun sviðni af manni við að gera tilraun til að hlusta. En það breytir engu það er stemmingin sem skiptir máli. En þetta er ekki eina sjónvarpsefnið sem íslendingar horfa á í bróðurlegu og samstilltu átaki því áramótaskaupið skorar enn hærra í áhorfstölum.

Við kvörtum líka öll yfir vöxtum bankanna og verður óglatt af þeim upphæðum sem slík fyrirtæki eru að nota í sínum viðskiptum. En dáumst samt sem áður af hetjuskap þeirra og köllum þá nútíma víkinga. Við fjöllum um það í blaðagreinum að danska pressan standi á öndinni yfir þeim upphæðum sem íslendingar hafi úr að moða. Þetta er algjörlega óháð hversu stórar þessar greinar eru í erlendum viðskiptablöðum, sem eru að slá í gegn um þessar mundir.

Íslandsvinir eru margir og við þráum að vita hvernig okkar kærustu vinir séu að fíla Ísland. Ef viðkomandi eru nógu djarfur að segjast ekki kunna að meta okkar fagra land kemst hann samt sem áður ekki af listanum yfir vini Íslands. Hann bara veit ekki betur.

Nýjasta dæmið um samstillingu okkar er auglýsing Jóns Gnarr í hlutverki Júdasar. Öll þjóðin beið spennt eftir umræðunni og allir voru vissir um að einhverjum hefði fundist Jón hafa gengið of langt. En þjóðarsálin hefur þroskast og eina sem umræðan snerist um var að einhver kunni að hafa verið hneykslaður, en það var það samt enginn.

Ég hef ótrúlega gaman af því hversu sterkt þetta er í okkur öllum. Þó að það geti varla talist heilbrigt eða eðlilegt að heilt þjóðfélag fari á annan endan fyrstu helgina í ágúst þá er það merkilegt. Í stað þess að hneykslast á hversu mikla minnimáttarkennd við séum með fagna ég því að vera hluti af samfélagi sem hneykslast saman – eða er ég þá einn?

Ný ótrúlega spennandi mynd um óþekktar hliðar vísindanna:
Gunnlaugur Guðmundsson er sálfræðingur sem tekur þátt í byltingarkenndri meðferð sjúklinga sem byggir á tölvutækni sem kallast "klefinn" Gunnlaugur telur sig hafa uppgvötað nokkurs konar segulkraft sem hann getur notað til að lækna fólk af margs konar meinum.
En meðferðin hefur í för með sér skelfilegar afleiðingar fyrir sjúklinga Gunnlaugs.

Maltin: ****
Myndbandablaðið: Spennutryllir sem þú mátt ekki láta framhjá þér fara.
Mannlíf: "væri gaman að fara í klefann til Gunnlaugs" Ásthildur Konráðsdóttir.

Það hefur verið töluverður erill á köttum hverfisins undanfarnar vikur. Eitt skiptið hélt ég að það væri barn að gráta í garðinum mínum en það reyndist vera köttur að leita sér að ríða.
Augljós ummerki innbrots eru á hægindarstólnum mínum en hann var allur í hárum.
Þannig ég keypti sprey sem inniheldur úlfapiss sem á að draga úr kjark kattana í garðinum hjá mér. Núna er bara að bíða og sjá hvort ég geti ekki farið að skafa upp sviðna ketti í garðinum.

Þakka ykkur fyrir þolinmæðina, sumir þurftu að þola beinharðar lygar af minni hálfu þegar ég lofaði öllu fögru hvað þetta blogg varðar. Biðst ég hér með auðmjúklega forláts á framferði mínu.

Einhver óprúttinn aðili tók númera plötuna af The Mastahhh.. ég gekk hring um hverfið og sá hana hvergi. Þetta er hin fullkomna afsökun til að breyta bílnum mínum í glæpabíl eða ofurhetjubíl og engan gæti grunað að þetta væri ég. En hvort skal velja.

Kostir og gallar glæpsamlegrar hegðunar:
Kostir:

• Ríkidæmi mitt myndi ekki eiga sér nein takmörk
  
• Fengi street kredit (sem er af skornum skammti eftir að ég opinberlega viðurkenndi að mér finnst sterkur matur vondur)
• Frjáls vinnutími
  

Gallar:

• Krefst útsjónarsemi og er stressandi
• Gæti þurft að borða sterkan mat til að halda kúlinu
• Erfiðara að ræna fallegt fólk en ljótt sem krefst undirbúnings vinnu á útliti fórnarlambana
  

Kostir og gallar lífs sem ofurhetja:
Kostir:

• Yrði dýrkaður og dáður
• Fengi að vera í spandex búning - spóka mig um í þröngri leðurteygju
• Myndi sjálfkrafa geta flogið (þó ofurkraftar mínir liggji í því að keyra um á númerslausum bíl)

• Hugsanlegur ofsakláði
• Yrði að halda hetjuskap mínum leyndum
• Ófrjáls vinnutími

Hökti á fáknum til Reykjavíkur um helgina til að sjá Björk þenja raddböndin með gleðisveitinni Sykurmolunum og varð ekki fyrir vonbrigðum með tónleikana, þeir fá toppeinkunn.
Það sem ég varð fyrir vonbrigðum með að það blés köldu inn með hurðinni á bílnum þannig að mér var kalt öðru megin, glöggir lesendur hafa þegar gert sér grein fyrir að umrædd hlið er vinstri hlið líkamans.
Þessi meðferð bílsins á mér vakti hjá mér mikla andúð og að öllum líkindum hefur bíllinn fundið fyrir þessu hatri mínu því stuttu síðar framdi hann sjálfsmorð á Kringlumýrarbrautinni. Allt í einu heyrðist hvellur og ég vissi um leið að hann hafði loksins látið verða af því sem hann hafði hótað nánast á hverjum degi. Að vissu leyti fylgdi þessu léttir eins og þegar maður kveður veikan vin. Það sem ég vissi ekki var að bíllinn vildi mig feigan með sér og áttum ég og farþegar bílsins fótum fjör að launa á meðan bíllinn brann til kaldra kola á miðri Kringlumýrarbrautinni og stórt svart ský myndaðist. Illir vegfaranedur bentu og hlóu og sumir gengu svo langt að hrækja á mig fyrir að menga svona mikið.
Þarna stóð ég á bolnum, blautur af hrákum í bylmingsfrosti með Ben and Jerry´s ísinn sem ég hafði náð að bjarga úr brennandi flakinu. Þeir sem vilja minnast bílsins er bent á bílapartasöluna Vöku. Þeir sem vilja sýna samhug í verki er bent á að mér finnst Oreo kex með hvítum súkkulaði hjúp mjög gott.

Ætla að bregða útaf vananum og sleppa öllu gamni að þessu sinni.

Ég er nefninlega ótrúlega móðgaður yfir umræðunni sem hefur verið undanfarið um útlendinga.
Svo virðist sem stór hluti þjóðarinnar sé á móti frjálsu flæði útlendinga til landsins en telja sig ekki rasista og fela sig bakvið orðin málefnaleg umræða. Gott dæmi um slíkt er þessi bútur sem ég sá á síðu sem ber fasisma nafnið áfram Ísland: www.blog.central.is/aframisland
"Undirritaður vill taka það strax fram að hann er ekki á nokkurn hátt haldinn kynþáttafordómum, né fordómum af neinu tagi. Neikvæðar staðreyndir eru ekki það sama og fordómar. Glæpatíðni í löndum austur-Evrópu er einfaldlega hærri en gengur og gerist og það eru staðreyndir, ekki fordómar. Ef einhver telur sig geta bent á Evrópuland þar sem glæpatíðnin er hærri en í austantjaldslöndum, er það líklega vegna ofinnflutnings á austur-Evrópubúum, eða múslimum."
Þessi bútur er morandi af fordómum og kynþáttahatri. Ástæðan fyrir hærri glæpatíðni er fátækt og þessi fátækt er sköpuð af vestrænum þjóðum. Allt frá krossferðum til nýlendustefnunar.Við erum búin að kúga þetta fólk í fleiri ár og halda þeim fátækum og neita þeim um framfarir og erum stórkostlega móðguð yfir því að þau vilji komast undan þessari fátækt.
Ég get heldur ekki skilið hvers vegna það þarf að draga fólk í dilka eftir trú, múslimar eru friðsælt fólk og er kóraninn stórkostlegt trúarrit. Staðreyndin er sú að múslimar voru langt á undan Evrópubúum hvað varðar byggingar, klæðaburð og snyrtimennsku og lærðu Evrópubúar mikið af þeim en þegar það á að snúa dæminu við þá segjum við þeim að fokka sér.
Flestir innflytjendur til Íslands eru Pólverjar og eru þeir vel flestir kaþólikkar og ekki mikið af múslimum flytjast hingað, þannig ég skil ekki af hverju múslimar eru nefndir þarna, helsta skýringin er kannski sú að Bandaríkjamenn eru hræddir við þá.

Við Íslendingar fæddumst með silfurskeið í munni miðað við þetta fólk en það eitt að hafa fæðst í þessu landi gefur okkur það ekki. Við erum öll fólk og enginn á neitt land og okkur ber siðferðisleg skylda til þess að leyfa öðrum að njóta þess sem okkur var gefið.

Útlendingar gefa okkur aukið vinnuafl sem eykur fjármagn og það er mjög jákvæður hlutur, útlendingar halda ekki launakostnaðinum niðri það gera íslendingar.

Ef þú ert að ósammála vinsamlegast endurskoðaðu viðhorf þitt því þetta er ekki keppni um hver hefur rétt fyrir sér, þetta er lifandi fólk sem við erum að tala um. Ef þú ert enn ósammála eftir að hafa íhugað málið vandlega vinsamlegast slepptu því að opinbera svart hjarta þitt í kommentum.

Ég biðst auðmjúklega forláts á þeim töfum sem hafa orðið við birtingu þessarar færslu.
Ég vildi ég gæti sagt að ástæðan fyrir “blogg” þurrðinni væri sú að ég sé í raun ofurhetja að berjast gegn glæpum. Það er hinsvegar ekki staðreyndin.
Væri ég ofurhetja myndi ég að sjálfsögðu ganga undir nafninu framtíðarstrákur og ofurkraftar mínir væru óþekktir. Glæpirnir sem ég myndi berjast gegn væru hinir dæmugerðu Eyfirsku glæpir eins og til dæmis: keyra um ljós eða ökuskírteinislaus, skattsvik og sein skil á spólum  Að sjálfsögðu myndi ég eiga mér erkióvin og koma tveir þar til greina:

·        Kidfoot – Skoðanir hans eru hættulega andfélagslegar og hann stal Hlín.

·        Skralli trúður – Einhverjum skjátlaðist verulega þegar honum datt í hug að þessi ógnvaldur gæti orðið skemmtun fyrir börn. Þegar ég væri búinn að handsama hann myndi ég bjóða öllum börnum bæjarins að horfa á aftökuna.

Annars var ég að panta mér bol  á netinu og hann passaði ekki og mun sá/sú fyrsti/fyrsta sem kommentar eignast þennan bol. Eina skilyrðið er að viðkomandi passi í bolinn.

Sat í mestu makindum þegar ljótasta manneskja sögunnar gekk framhjá. Ég heyrði að fólk í kringum mig saup hveljur yfir þessari sýn.

Flestir reyna að forðast að lýsa þessum manni en ég ætla að láta á það reyna:

Lífshlaup og lýsing ljóta mannsins:
Róbert Sigurbjartsson átti erfitt uppdráttar í skóla vegna útlits sem átti eftir að versna mikið við gelgjuskeiðið. Flestar tennur í skoltum hans eru brotnar og hinar ljótar með afbrigðum og er hann með hárlausan líkama fyrir utan rytjulegan koll. Augun bakvið loníetturnar gefa það helst til kynna að Róbert sé lífvana.
Róbert er frekar feiminn og eru flestir því fegnir þar sem smettið á þessu illfygli veldur miklu hugarangri.
Hann er af mörgum talinn vera með óhreint mjöl í pokahorninu og sögur segja að hann selji ólöglega innflutt tuggu-tóbak og ráfi um í reiðisleysi á nóttunni.
En þegar betur er að gáð er Róbert vænsta skinn og teiknar stórkostlegar myndir, hann  tók stúdentspróf frá MA 1965 og lauk prófi í jarðfræði og efnafræði frá háskólanum í Uppsölum í Svíþjóð 1969.
Róbert baðst fyrir um að fá að segja sögu sína og rétta sinn hlut í sjónvarpsþættinum Fólk með Sirrý en var hafnað vegna hættu á að valda viðkvæmum sálum óhug.
Hann hefur síðan þá haldið sig að mestu heima til.

Ég lét því gera styrktarreikning fyrir Róbert: 302-26-118232 kt 0101835299

Já þú heyrðir rétt, loksins loksins kominn aftur.

Vegna fjölda áskorana hafa forráðamenn verslanana Lundakjör og Garðshorn ákveðið að koma búðarbílnum aftur á laggirnar.

Ekki missa af ótrúlegum vörum:

• Ghostbusters-slím
• Sinalco
• Ís-cola og Jolly cola
• Garbage pale kids myndir
• Beta max myndsnældur á fimmtudögum meðan ekkert sjónvarp er.
• Tyggjó í túbu.
• Robocop súkkulaði
  
  -Ekki gleyma leyfismiðanum fyrir tóbakinu.
  

Bílnum verður lagt fyrir utan gulu-blokkina og erum við stolt af því að kynna samstarf við Brúðubílinn sem verður á opnuninni.

Ferðin til New York byrjaði illa því hótelið sem ég og Nonni með skottið pöntuðum var ekki til sökum sýklahættu. Fyrsta kvöldið fór því aðallega í að rúnta um í leigubíl og endaði á að við fundum sleezy mótel sem var opnað 1987 til að fólk gæti riðið. Mig verkjaði í budduna þegar ég greiddi fyrir herbergið, enda allt of dýrt fyrir svona háan dónastuðul.
Við fundum okkur svo annað hótel daginn eftir á Manhattan sem er þó á jaðri Harlem og eigendurnur sérhæfa sig í stífluðum klósettum og á einu klósettinu er pödduræktun í gangi.
Svo þegar við vorum búnir að gera allt þetta venjulega skoða hús, staði og borða mishollan mat ákváðum við að fara í smá bíltúr að skoða Niagra fossana.
Til að forðast ótímabæran dauðdaga ákváðum við fyrirfram að gera ólíkt við það sem gert er í hryllingsmyndum og halda okkur við hraðbrautina. En eins og allt sem hefur verið gert í þessari ferð fórum við af stað án þess að athuga neitt og mikil flóð höfðu lokað seinni helmingnum af leiðinni þannig að við neyddumst til að sveigja okkur frá reglunni og tókum hjáleið en hugguðum okkur við að hún væri á kortinu. Það var svo sannarlega margt um manninn á þessari leið og við vorum stopp í bílnum í 8 tíma. Nonni með skottið vingaðist við konu sem var að sýna á sér pjutluna á þessari hjáleið. Þessi klikkaða kona gaf okkur vatn að drekka og sagði okkur að hún vissi um betri leið en hún væri ekki á kortinu.
Fyrst hún átti ekki í neinum vandræðum með að sýna öllum sitt allra heilagasta þá gátum við ekki séð af hverju við ættum ekki að treysta henni og skelltum okkur inn dimman veg. Þessi sússandi geðveika kona leiddi okkur á réttan stað og við kvöddum hana með gleði í hjarta á sama augnabliki og hún skellti hurð á barnið sitt með þeim afleiðingum að barnið missti allar neglurnar á hægri fæti. 
Við ákváðum svo eftir að hafa skoðað Niagra fossana að fara áfram og skelltum okkur til Kanada og á leiðinni heim frá Torronto vorum við svo þreyttir að við keyrðum tvo tíma úr leið. Á leiðinni sáum við líka fullt af háhýsum brenna en það kom ekkert um það í neinum fréttum. Greinilegt að öllum er sama um Kanada, en ég verð þó að viðurkenna að ég vil síður að þeir fuðri upp.

ATH: Þessi færsla inniheldur ógnæfð af nothæfum upplýsingum.

Velkomin/n í heimsókn á þessa síðu, það gleður mig að þú sért hér.
Tölvan mín hélt að það væri 7. júní, sú hefur aldeilis ruglast í ríminu. Ég get þó sagt að ef það væri 7. júní myndi ég ekki breyta neinu af því sem fram fór enda um vel heppnaða daga að ræða. En tímaflakk er mögulegt samkvæmt setningunni að sumarið sé tíminn. Ef sumarið er tíminn þá er tíminn sumarið, og ég ætla að ferðast í sumar.

Ákvað að sletta úr klaufunum í dag þar sem ég er í sumarfríi og skellti mér í að lakka sólpallinn. Þetta fór mjög skipulega fram, gufurnar fóru vel í mig og ég var eins ánægður og nýbökuð móðir á englaryki.
En skyndilega án nokkurar viðvörunnar birtist ský handan hæðarinnar og þetta var ekki krúttlegur hnoðri heldur dómsdagsský, hugsanlega var þó gefinn út viðvörun um að þetta ský myndi koma við í dag en af einhverjum ástæðum fór ég beint í að lakka sólpallin án þess að tékka á veðurspánni. Þessi mistök falla í sama flokk og:

•  Debetkortið manns renni út á meðan maður er staddur erlendis.
• Taka ekki rafmagnið af áður en maður fiktar (það að stinga puttanum í perustæðið var ekki bara heimskulegt heldur líka vont)
• Fatta það tveimur sekúndum eftir að maður leggst í rúmið að maður þarf að míga.
• Gleyma að biðja um að sleppa klakanum (vatnsþynnt gos er ekki minn tebolli)

Þarf alvarlega að íhuga að hætta að búa til svona lista.
Annars fór þetta allt á besta veg og pallurinn þornaði eins og portkona á jarðarför.

Tapað / fundið

Óskilamunum sem finnast á heimili mínu eða bílnum mínum er safnað saman á strætó skiptistöðinni í Nætursölunni (Suddinn). Gestir eða farþegar sem telja sig hafa týnt munum geta hringt í síma 661-2143 eða komið í Nætursöluna og athugað hvort það sem tapast hefur hafi skilað sér þangað. Afgreiðslumaður í Nætursölunni hefur umsjón með óskilamunum og er opið frá kl. 08:00 til 23:00 virka daga.

Munir sem fundist hafa eru geymdir í 15 daga í Nætursölunni en eftir það eru þeir sendir til Lögreglunnar á Akureyri.

Eftirfarandi hlutir hafa fundist síðustu 15 daga og eru nú í vörslu afgreiðslumanns.

Heimili:

• Hálf kláruð pepsi max dós
• USB minnislykill
• Brúnn kjölturakki
• Klink

Bíll:

• Kláruð pepsi max dós
• Glærur fyrir myndvarpa (sennilega Gunni Sherry sem á þær þar sem hann er eini vinur minn sem á myndvarpa.- ath myndvarpi er ekki það sama og skjávarpi)
• Ýmiss fatnaður
• Tvær fjarstýringar
• Járn íhlutur, um það bil 3 cm í þvermál.(gæti verið eitthvað úr vélarbúnaði bíslins)
• Sætuefni - hálf kláraður Canderell baukur.

Ef þú hefur tapað einhverju og það var ekki talið upp hér að ofan er bent á að hafa samband við Lögreglustjóraembætti Akureyrar

Tæknileg komment sem við heyrum sennilega aldrei:

• Gott ef ég sá ekki Bylgjulestina á Google earth.
• Búinn að skoða WAP-ið í dag?
• Ohh hljóðsnældan er öll flækt.
• Er E-935 rotvarnarefni í þessari sósu?
• Fylgir leiðbeiningarbæklingur?
• Við verðum bara að lóðsa þetta

Tæknileg komment sem við heyrum reglulega:

• Prófaðu að lemja kassann.
• Ég veit það ekki, prófaðu að sjá hvað gerist.
• brb, þarf að restarta ("brb, þarf að rs" fyrir þá allra tæknilegustu)
• Er til millistykki?

Að lokum langar mig að segja þér að mig dreymdi þig í nótt. Við vorum ásamt rússnenskum sjómanni að leita að góðum bíl til sölu. Ég komst að því í þessum draumi að mér þykir innilega vænt um þig en mér fannst rússinn uppáþrengjandi. Ég ætla svo sem ekki að alhæfa neitt út frá þessum draumi en ég hugsa að ég fari varlega í bílaviðskipti við rússneska sjómenn.

Þetta er mynd af rússanum eins og hann birtist mér, teiknuð af Ingibjörgu Davíðsdóttur húsmóður sem dreymdi þennan sama mann fyrir 4 árum.

Orð dagsins er þvagmælska:
Urinary fluency

Er tvíkynja orð og er læknisfræðilegt hugtak.

Sjaldgæfur erfðagalli sem veldur þrengingu í þvagblöðru að neðanverðu sem verður til þess að þvag leitar upp. Fyrstu einkenni eru oft svipuð og vægur brjóstsviði. Á seinna stigi sjúkdómsins lekur þvag út um munnin þegar sjúklingurinn talar og getur það oft leitt til mikillar hlédrægni hjá sjúklingnum. 
Á seinni árum hefur það oft verið sagt um feimið fólk að það sé þvagmælt.

Núna er mitt eina gæludýr Lovísa húsfluga látin.

Minningargrein:

Mín fyrstu kynni af Lovísu voru ekki merkileg. Venjuleg húsfluga að kveldi unaðslegs sumardags var að þvælast um á Gunnlaugsstöðum en það vakti þó athygli mína hversu mikð þessi ágæta fluga sótti í að vera nálægt mér.
Sumarið leið og get ég ekki sagt annað en að Lovísa hafi verið mjög þægileg í sambúð, settist oft hjá mér meðan ég var í tölvunni og horfði með mér á alla Lost þættina. Reyndar fannst mér hún oft þurfa að sitja frekar nálægt skjánum og átti það til að vera fyrir.
Í miðjum október man ég eftir að nákvæmlega þessi setning flaug í orðrétt gegnum huga mér "djöfull ætlar þessi fluga að lifa lengi, þetta hlýtur að vera met."
Um jólin var Lovísa greinilega orðin gömul og eyddi mestu af sínum tíma að hvíla sig á handarbakinu mínu.
Hún hresstist síðan aftur í janúar þegar ég skildi eftir smá brjóstsykursmola handa henni og tók hún uppi fyrri lifnaðarhætti. Henni leið eins og Napóleon, þegar hann hélt heim frá Elbu. St. Helena var ekki ætluð henni.
Sigri hrósandi yfir dauðanum flögraði Lovísa um og horfði á ný með mér á sjónvarpið. Þannig gekk líf hennar fyrir sig þar til í gær þegar ég í mínum heimilisþrifum ryksugaði rotnandi lík hennar. Því miður gerðist þetta svo snöggt að ekki gafst tími til að framkvæma krufningu áður en lík hennar sogaðist inn í þar til gerðan ruslpoka fyrir tilstilli vélarbúnaðar ryksugunnar. Það er því einungis hægt að ætla að dánarorsökin hafi verð elli. Lovísa var góð fluga sem setti með heimsmet með að lifa í 9 mánuði.

Lovísa að skoða innviði myndavélarinnar.